پروژه بزرگ مطالعه و حفاظت و مرمت محوطه آسيابها (آبشارها)ي شوشتر از سال 1377 توسط سازمان ميراث فرهنگي، بمنظور نجات بخشي يكي از محوطه هاي تاريخي در معرض خطر آغاز به فعاليت نمود و پس از آن از سال 1381 پايگاه ميراث فرهنگي سازه هاي آبي تاريخي شوشتر با هدف مطالعه و پژوهش پيرامون سازه هاي آبي تاريخي اين منطقه و كشور و همچنين ساماندهي، حفاظت و مرمت و معرفي مجموعه آثار تاريخي شوشتر تشكيل گرديد. علاوه بر حفاظتهاي اضطراري و استحكام بخشي آثار تاريخي تشكيل مركز اسناد پايگاه، تشكيل انجمنهاي مردمي دوستداران ميراث فرهنگي و تشكيل پرونده ثبت جهاني محوطه آسيابها و آبشارها و همچنين مجموعه سازه هاي آبي تاريخي شوشتر از جمله موفقيتهاي پايگاه بوده است.

هم اكنون در اين پايگاه كارشناسان مختلفي به تعداد 19 نفر در رشته هاي باستان شناسي، سازه، معماري، حفاظت و مرمت بناهاي تاريخي، رايانه، حفاظت و مرمت اشياء تاريخي، تاريخ و مردم شناسي به پژوهش پيرامون موضوعات مرتبط در منطقه و همچنين فعاليتهاي اجرائي در جهت مستند نگاري، ساماندهي، حفاظت و مرمت آثار تاريخي هستند. در همين راستا به تعداد 20 نفر استاد كار سنتي و فني نيز براي حفاظت و مرمت آثار تاريخي در مجموعه پايگاه بعنوان  اعضاء دائم مشغول بكار هستند.

اين پايگاه علاوه بر اعضاء شاغل از راهنمائيها و مشورت 8 نفر عضو هيات راهبردي با تخصصهاي سازه، معماري، برنامه ريزي شهري، هيدروليك و هيدرولوژي، باستان شناسي و ژئوتكنيك براي برنامه ريزي ومصوب نمودن نوع فعاليتهاي پايگاه بهره گيري مي نمايد.